 |
Atzeni startte op kop en werd onbedreigd winnaar van de eerste manche. Honig moest eerst een aanval van Maag afslaan voor hij tweede werd. Dit had Maag zoveel kracht gekost, dat hij door Fernow en Schwarzer gepasseerd werd en nipt de finale miste.
In de 2-de manche reed Altmann meteen naar kop en stond die niet meer af. Met hem plaatsten van der Zanden, Scholtz en Rol zich voor de finale.
Thomas Maag probeerde net als in de 1-ste manche meteen de kop te pakken, Ditmaal lukte dat wel en lang leek het dat hij de winst zou pakken in de kleine finale. Maar . . Ralph Matecki sloop naderbij en met nog 20 ronden ging hij in volle vaart achter Maag aan. Na een spannende achtervolging, waarbij beide renners om diverse achterblijvers cirkelden, werd de strijd één ronde voor het eind beslist in het voordeel van Matecki.
In de grote finale startten de nummers 1,3 en 4 van het EK-stayeren (Atzeni, Scholtz en Fernow). Atzeni en Scholtz hadden startnummers 1 en 2 geloot en mochten van kop af vertrekken. Reinier Honig startte vanaf nummer 3 en passeerde meteen Scholtz om Atzeni aan te vallen. Atzeni gaf gas en ontliep de confrontatie. Honig en Scholtz, die in een voortdurend gevecht stuivertje met elkaar wisselden, konden niet bij Atzeni komen, doordat Atzeni tempo bleef rijden. Achter deze drie woedde de strijd om de vierde plek soms drie rijen dik. Halfkoers won Raymond Rol deze door op te rukken van de 7-de naar de 4-de plaats. Tim van der Zanden bezette een mooie vijfde plek. 10 ronden voor het einde begon Honig aan een alles of niets aanval vanaf de 3-de stek. Scholtz voorkwam deze aanval door zelf achter Atzeni aan te gaan jagen. De inspanning van Scholtz werd in de laatste ronde beloond, doordat Atzeni los raakte van de rol, een halve baan op eigen kracht moest rijden en de meet 3 meter na Scholtz passeerde.
|
[Hier könnte Ihre Anzeige stehen]
